Ο Άγιος Νικόλαος της Долна Диканя (Ντόλνα Ντικάνια) και η Σημαία της Σαμάρα...

Το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου στο Βουλγαρικό χωριό Долна Диканя (Ντόλνα Ντικάνια - Κάτω Ντικάνια) βρίσκεται στο χώρο δίπλα από το Μνημείο των Πεσόντων της περιόδου 1941-1944. Η κατασκευή του ανακοινώθηκε από τον δήμαρχο Елинчо Колев (Ελίντσο Κόλεβ) στις 7 Ιουνίου του 1984 και έγινε προς τιμήν του Βούλγαρου εθελοντή του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου του 1877-78, Никола Корчев (Νίκολα Κόρτσεβ), ο οποίος είχε γεννηθεί τον Μάρτιο του 1836 στην Горна Диканя (Γκόρνα Ντικάνια - Άνω Ντικάνια).

Ο Νίκολα Κόρτσεβ ήταν ένας ψηλός και γεροδεμένος άντρας, ιδιοκτήτης ενός μύλου, ο οποίος παντρεύτηκε και αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Долна Диканя (Ντόλνα Ντικάνια - Κάτω Ντικάνια). Σύμφωνα με τις ντόπιες ιστορίες, ο Κόρτσεβ σκότωσε κάποτε δύο Τούρκους, οι οποίοι είχαν προσπαθήσει να βιάσουν την γυναίκα του και την κόρη του και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το χωριό. Εγκαταστάθηκε στο Русе (Ρούσε) και έγινε οδηγός αμαξοστοιχίας στην διαδρομή Ρούσε - Варна (Βάρνα).

Όταν ξεκίνησε ο Ρωσο-Τουρκικός πόλεμος, ο Κόρτσεβ κατετάγη στο τρίτο τάγμα εθελοντών κάτω από την διοίκηση του Ρώσου αξιωματικού Павел Петрович Калитин (Πάβελ Πέτροβιτς Καλιτίν). Κατά την διάρκεια της μάχης της Стара Загора (Στάρα Ζαγόρα) στις 31 Ιουλίου του 1877, ο Καλιτίν πεθαίνει κρατώντας την σημαία της Σαμάρα.



Η σημαία της Σαμάρα ήταν η σημαία των Βούλγαρων εθελοντών, η οποία ήταν δώρο των πολιτών της Ρωσικής πόλης Самара (Σαμάρα) για τον Βουλγαρικό απελευθερωτικό αγώνα. Αρχικά προοριζόταν για την λεγόμενη "Εξέγερση του Απριλιου", αλλά έφτασε, μέσω Chişinău (Κινσινάου) της Μολδαβίας, κοντά στο Ploieşti (Πλοέστι) της Ρουμανίας όπου και παραδόθηκε στους Βούλγαρους εθελοντές στις 18 Μαΐου του 1877.

Η μάχη ήταν ιδιαίτερα σκληρή και θα λήξει με την παράδοση των Βουλγάρων κάτω από την πίεση των σαφώς πολυπληθέστερων Τούρκων. Πολλοί θα πεθάνουν προσπαθώντας να κρατήσουν όρθια την σημαία. Ο τελευταίος που θα σηκώσει την σημαία θα είναι ο Κόρτσεβ, ο οποίος, τελικά, προκειμένου να την προστατέψει, θα την κρύψει κάτω από το χιτώνιο του και θα την κρατήσει κρυμμένη και κατά την διάρκεια της αιχμαλωσίας του. Μετά την απελευθέρωση του θα την μεταφέρει στην πόλη Радомир (Ραντομίρ), το δημοτικό διαμέρισμα στο οποίο ανήκουν οι Άνω και Κάτω Ντικάνια. Στην πόλη αυτή θα παραμείνει μέχρι το 1881 και το 1946 θα μεταφερθεί τελικά στο Εθνικό Πολεμικό Μουσείο της Βουλγαρίας, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα και φυλάσσεται κάτω υπό ειδικές συνθήκες προστασίας.

Η Σημαία της Σαμάρα είναι η μοναδική σημαία η οποία έχει τιμηθεί με το Βουλγαρικό Μετάλιο Ανδρείας...

Υπάρχουν πέντε ακριβή αντίγραφα της σημαίας, ένα από τα οποία βρίσκεται στο Μνημείο της Σίπκα...

Ο Νίκολα Κόρτσεβ, ο οποίος πέρασε στην ιστορία ως "ο σωτήρας της σημαίας της Σαμάρα" και τιμήθηκε με το Μετάλειο του Αγίου Γεωργίου 4ης Τάξεως, μετά τον πόλεμο θα συνεχίσει να εργάζεται ως μηχανοδηγός. Θα πεθάνει στην πόλη Варна (Βάρνα) στις 29 Αυγούστου του 1921. To 1938, ο γιός του Ιβάν μάζεψε τα κόκκαλα του πατέρα του, λόγω της μεταφοράς των νεκροταφείων της πόλης, και τα κόκκαλα του θα μεταφερθούν στην Εκκλησία - Μνημείο της Σίπκα.

Σημείωση: Ο πίνακας είναι του Τσέχου ζωγράφου Jaroslav Věšín (Γιάροσλαβ Βέσιν) και αποκαλείται "Η Σημαία της Σαμάρα". Στον πίνακα απεικονίζεται ο Νίκολα Κόρτσεβ να κρατάει την Σημαία. Ο καλλιτέχνης είχε δει τον Νίκολα Κόρτσεβ να κρατάει την σημαία το 1902, κατά την διάρκεια των εγκαινίων της Εκκλησίας - Μνημείο της Σίπκα. Καιρό αργότερα τηλεγράφησε στον Κόρτσεβ ζητώντας του να ποζάρει για τον πίνακα αυτόν, ο οποίος ολοκληρώθηκε τελικά το 1911. Ο πίνακας θα γίνει ένας από τους πιο γνωστούς πίνακες στην Βουλγαρία. Η φωτογραφία του πίνακα είναι από την Wikipedia.


Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 42° 26' 24''N, 23° 7' 17''E


[ENG] The chapel of St. Nicholas at Dolna Dikanya is located near the War Memorial of the heroes of the period 1941-1945. The construction of the chapel was announced by the mayor Elincho Kolev in 07.06.1984 and it was decided in order the village to honour the Bulgarian volunteer of the Russian-Turkish War of 1877-78, Nikola Korchev. Korchev was born in Gorna Dikanya. He was a huge, strong man, owner of a watermill. He married a wife from Dolna Dikanya and decided to stay there. One night he was forced to kill two Turks who tried to rape his wife and daughter and had to leave the village. He went to Ruse where he became an engine-driver at the train going from Ruse to Varna. When the Russian-Turkish War started, he became a volunteer and he was placed in the Third Battalion under the commands of the Russian officer Pavel Kalitin. The Third Battalion was responsible to protect the Samara Flag during the Battle of Stara Zagora that took place in 31.07.1877. The Samara flag is one of the most important military symbols of the Bulgarian Army. Sewed by local nuns and given to the Bulgarian volunteers by the citizens of the Russian city of Samara on 18 May 1877, it became famous when it was heroically prevented from being captured by the Ottoman forces in the Battle of Stara Zagora, with many soldiers perishing while protecting it from the enemy. After a six-hour fight, Russian soldiers and Bulgarian volunteers surrendered to the pressure of the enemy army that greatly outnumbered them. Among the people who died protecting the flag was Kalitin himself. Korchev was the next who took the flag in his hands and at the end, in order to protect it from the Turks, he hide it under his jacket. Korchev kept secretly the flag during his imprisonment and after the liberation he transported the flag to the town Radomir, the municipality where Dolna and Gorna Dikanya belong. The flag was kept there till 1881. In 1946 the flag was finally given to the National Military Museum, where it is kept till today. There are five accurate copies of the flag; one of them is in the Shipka Monument. After the war, Korchev, who was named “the savour of the Samara flag”, continued to work as an engine-driver. In the inauguration of Shipka Memorial Church in 1902, the well-known Czech painter Jaroslav Věšín, who was working in Bulgaria, saw Korchev wearing his uniform and holding the Samara Flag. The painter was impressed from this image and some years later he telegraphed Korchev to ask him to pose for him. The painting "The Samara Flag" was completed in 1911 and became quite popular. Korchev died in 29.08.1921 in Varna and he was buried there. In 1838, due to the transferring of the cemeteries of Varna, his son Ivan took the bones of his father and transfered them at Shipka Memorial Church.
[BUL] Църквата Свети Никола в село Долна Диканя.

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA RO RU

Το Μνημείο στην Долна Диканя (Ντόλνα Ντικάνια)

Το Μνημείο των Πεσόντων της περιόδου 1941 - 1944 στο Βουλγαρικό χωριό Долна Диканя (Ντόλνα Ντικάνια - Κάτω Ντικάνια) ήταν το δεύτερο μνημείο πολέμου που είδα όταν πρωτοέφτασα στην Βουλγαρία... Αν και το είχα βάλει, λοιπόν, στο μάτι να το φωτογραφήσω από τον Οκτώβριο του 2007, τελικά το αποφάσισα σχεδόν έναν χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του 2008.

Ως γνωστόν, η Βουλγαρία ήταν σύμμαχος της Ναζιστικής Γερμανίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την διαφορά ότι κανένας Βούλγαρος στρατιώτης δεν συμμετείχε στην εκστρατεία των Γερμανών εναντίων της Σοβιετικής Ενώσεως. Οι Γερμανοί ως αντάλαγμα τους επέτρεψαν να καταλάβουν τμήματα της Ελληνικής και της Γιουγκοσλαβικής επικράτειας. Μάλιστα, οι Βούλγαροι ήταν ιδιαίτερα σκληροί ως δυνάμεις κατοχής στις περιοχές αυτές...





Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1944 η Σοβιετική ένωση κηρύσσει τον πόλεμο στην Βουλγαρία και στις 6 Σεπτεμβρίου ο Κόκκινος στρατός εισέρχεται στην χώρα και γίνεται αντικείμενο θερμών εκδηλώσεων από τον πληθυσμό.





Η είσοδος του Κόκκινου στρατού επιτρέπει στο Отечествен фронт (Οτετσεστβέν φρόντ - Πατριωτικό Μέτωπο) να καταλάβει στις 9 Σεπτεμβρίου με πραξικόπημα την εξουσία και σιγά σιγά να εγκαθιδρύσει ένα κομμουνιστικό κράτος... [Στην φωτογραφία παρτιζάνοι εισέρχονται στην Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ) στις 09.09.1944]

Το Πατριωτικό Μέτωπο ήταν αντιστασιακή οργάνωση η οποία ιδρύθηκε στις 17 Ιουλίου του 1942 (Σημείωση: Η επίθεση των Γερμανών εναντίον της Σοβιετικής Ενώσεως ξεκίνησε στις 22 Ιουνίου του 1941) και αποτελείτο από την πολιτικόστρατιωτική οργάνωση Звено (Ζβένο), το κομμουνιστικό Βουλγαρικό Εργατικό Κόμμα, μία πτέρυγα του Αγροτικού Κόμματος και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, αν και γρήγορα επικράτησαν οι κομμουνιστές.





Πρωθυπουργός της χώρας ανδείχτηκε ο Кимон Георгиев Стоянов (Κίμων Γεωργίεβ Στογιάνοβ), ο οποίος είχε διατελέσει πρωθυπουργός και την περίοδο 19 Μαΐου 1934 με 22 Ιανουαρίου του 1935. Η κυβέρνηση της 9ης Σεπτεμβρίου ήταν πολυκομματική, μάλιστα ο πρωθυπουργός Γεωργίεβ δεν άνηκε στους κομμουνιστές, αλλά πολύ γρήγορα η χώρα απομακρύνθηκε από την πραγματική δημοκρατία...

Μετά την εγκαθίδρυση της νέας κυβέρνησης χιλιάδες Βούλγαροι αξιωματικοί, αστυνομικοί, πολιτικοί και διανοούμενοι εκτελέστηκαν στην ουσία χωρίς δίκη (σε άτυπα λαϊκά δικαστήρια)... Στις 28 Οκτωβρίου του 1944 η Βουλγαρία υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τους συμμάχους. Ένας από τους όρους ήταν ο Βουλγαρικός στρατός να στραφεί εναντίον των μέχρι τότε συμμάχων του Γερμανών...





Ο πόλεμος εναντίων των Γερμανών τελείωσε στις 9 Μαΐου του 1945, με 320.000 νεκρούς από την μεριά του Βουλγαρικού στρατού.

Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1946 η Βουλγαρία μετονομάστηκε σε "Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας".

Το κομμουνιστικό καθεστώς ανατράπηκε επίσημα πριν από ακριβώς 19 χρόνια, στις 10 Νοεμβρίου 1989.





Το μνημείο στην Ντόλνα Ντικάνια είναι αφιερωμένο στους νεκρούς του αγώνα εναντίον των Γερμανών της περιόδου 1940 - 1944 και στα γεγονότα της 9ης Σεπτεμβρίου του 1944. Ανάμεσα σε άλλα, κάτοικοι του χωριού είχαν πάρει μέρος σε μεγάλη και εντυπωσιακή επιχείρηση απελευθέρωσης και φυγάδευσης 100 Βούλγαρων παρτιζάνων, η οποία έλαβε χώρα στις 6 Μαΐου του 1944, την ημέρα της εορτής του Αγίου Γεωργίου.





Γλύπτης του μνημείου είναι ο Ради Ангелов (Ράντι Ανγκέλοβ) και αρχιτέκτονας ο Иван Битраков (Ιβάν Μπιτράκοβ 10.01.1933 - 22.08.2008) [φωτογραφία].


Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 42° 26' 24''N, 23° 7' 17''E


[ENG] The War Monument of Dolna Dikanya honors the Bulgarians that died during the period between 1941 and 1945 fighting against Nazi Germany. As it is well-known, Bulgaria became allied with the Axis Powers, although no Bulgarian soldiers participated in the war against the Soviet Union. In exchange, Nazi Germany allowed Bulgaria to occupy parts of Greece and Yugoslavia. On 05.09.1944, the Soviet Union declared war to Bulgarian and on 06.09.1944 the Red Army entered the country and was welcomed by the Bulgarian population. The entrance of the Red Army enabled the Fatherland Front to seize power on 09.09.1944 and finally to establish a communist state on 15.09.1946. The Fatherland Front was a Bulgarian political resistance movement during World War II consisted of the Zveno movement, the communist Bulgarian Workers Party, a wing of the Agrarian Union and the Bulgarian Social Democratic Party, even though it was dominated by the communists. After the establishment of a new government on 09.09.1944, thousands of officers, policemen, politicians and intellectuals were executed without a real trial in the so-called “people's courts”. On 28.10.1944 in Moscow, Bulgaria signed a peace treaty with the Allies. One of the clauses of the treaty was that Bulgarian army had to fight against their former ally, Germany. The war against the Germans finished on 09.05.1945 with the Bulgarian army counting around 320.000 dead soldiers. On 15.09.1946 Bulgaria was proclaimed People’s Republic. The communist regime in Bulgaria ended, at least formally, nineteen years ago, on 10.11.1989. It must be noted that, amongst other things, partisans from Dolna Dikanya took part in a large scale operation that freed 100 prisoners on 06.05.1944.
[BUL] Паметник на Долна Диканя.

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA RO RU